Diderot był jednym z francuskich pisarzy, krytyków literackich, ale przede wszystkim z filozofów, którzy przyczynili się bardzo do rozwoju tejże nauki w okresie oświecenia. Do najbardziej znanych dzieł Diderota zaliczyć będziemy mogli „Kubusia Fatalistę i jego pana”. Był on twórcą nowatorskiej co najmniej torii traktującej o dramacie mieszczańskim, która umieszczała utwory dramatyczne pomiędzy komedią oraz tragedią, co miało być o wiele bliższym rzeczywistości. Oprócz tego stał się on jednym z inicjatorów i jednocześnie redaktorów głównych encyklopedii, która zebrała dorobek myśli społecznych, moralnych i filozoficznych oświecenia na starym kontynencie. Sam napisał natomiast szereg artykułów traktujących o tematach czysto filozoficznych. Prace nad stworzeniem encyklopedii rozpoczęły się w okolicach osiemnastego wieku i prowadzone były przez okres trzydziestu lat. Nie było to z pewnością zadanie łatwe, gdyż kilkakrotnie znajdował się on w więzieniu z powodów religijnych. Poglądy Diderota jako filozofa ewoluowały poprzez teizm i deizm aż do materialistycznego ateizmu, który łączył się z determinizmem oraz sensualizmem. Swoje poglądy religijne wyłożył w jednym z utworów, a mianowicie „Liście o ślepcach”. Oprócz swojej pracy filozoficznej pochłonięty był krytyką dzieł malarskich oraz literackich, gdzie uważano go za jednego z bardziej wziętych krytyków. Jeśli chodzi o względy polityczne, to na samym początku stawał za absolutyzmem oświeconym, jego poglądy zaczęły jednak ewoluować w kierunku demokracji.